Dat oneindige doolhof van gedachten en zorgen kan worden vergeleken met de spits die nooit zijn weg naar de goal vindt. Het voortdurende proces in je hoofd, waarin gedachten als lava eindeloos terug de vulkaan in worden geduwd, om vervolgens alleen onverbiddelijk weer uit de vulkaan te stromen. In de diepe gronden van het maalproces wordt elke gedachte ontleed en uitvergroot tot hij de proportie aanneemt van de reus bij klein duimpje. De gedachten worden doorgeslikt, teruggebracht en herkauwd als een grazende koe. Wat begint als een kleine vonk van een gedachte, ontploft als een bom van mogelijke scenario's, angsten en 'wat-als'-vragen, die als ratten aan het zelfvertrouwen knagen.
"Het is niet altijd een of het, het is soms ook de."
"A boring day will become a worrying day. Get up and do something fun."
De geest, in gevangenschap van mentale structuren, verliest het zicht op de ontsnapping naar eenvoud en rust. Het is alsof men in een lichtblauwe oceaan zwemt, waarbij de jachten en de mensen het zicht op de schoonheid van de vis belemmeren. Elke kleine imperfectie wordt onder een vergrootglas gelegd, om het in de verbeelding op te blazen tot een kunstwerk van zorgen. Het overdenken kan worden gezien als het bestuderen van een tak onder een microscoop, terwijl men de schoonheid van de gehele jungle vergeet. Het is een jacht op je schaduw, als een hond die zijn eigen staart achterna gaat. Het is als een oude klok die nooit stilstaat op het heden en enkel slingert tussen 'wat geweest is' en 'wat zou kunnen zijn'.
"Mocht je het zwaar hebben, denk dan aan dat je vanavond gewoon weer in je bed ligt. De zwaarte of de pijn die je voelt is tijdelijk, je kan later gewoon weer lekker in bed kruipen."
In dit oneindige doolhof van gedachten en zorgen, waar elke deur weer tot een nieuwe deur lijkt te komen, schuilt de kunst om de gedachten te beheersen, om de structuur binnen het doolhof te vinden. Net zoals een timmerman een vervallen bouw temt en opknapt, zo moet de geest leren om zijn eigen vreugde te vinden en te structureren naar de vruchtbare gronden van overdenken. Het is alsof je een potje dammen speelt met jezelf, waarbij elke zet leidt tot een nieuwe reeks van onzekerheden en mogelijkheden. De oplossing ligt in het herkennen van het spel en het durven loslaten van de controle en de schijn, het toelaten van de rust en kalmte. Zo krijgt de geest, verlost van haar gevangenschap, weer het zicht op de schoonheid van de vis in een rustgevende zee van vrede en transparantie.
"Je kut voelen na het maken van een beslissing, zegt niet dat het een verkeerde beslissing was."
"Worrying does not take away tomorrow's problems, it just takes away today's peace."
"Als één iemand een eikel tegen je is, is hij/zij waarschijnlijk gewoon een eikel. Als iedereen een eikel tegen je is, ben jijzelf waarschijnlijk de eikel."